Yegane Numero 15
NÚMERO #15
Cultura y Arte Revista

Yegane

Numero 15 (junio de 2026)
4.5(12)1
Libros y LiteraturaArtes VisualesTeatro y Artes Escénicas
“Osmanlı nakkaşhanelerinin gizemli dünyasından modern insanın yalnızlık çıkmazına uzanan entelektüel bir keşif yolculuğu.”
Tipo:Independiente
Periodo:Bimestral
Idioma:Turco
Lugar de publicacion:Afyonkarahisar, Türkiye (Turquía)
EDITORMelike Demirkaya
EDITOR GERENTELütfiye Nur Doğancık
COLABORADORES

Yıldız Aşan, Sema Nur Şahin, Büşra Kızıldemir, Kevser Erdoğan, Sueda Gül Karaman, İlknur Tuğcu, Merve Bozkurt, Merve Doğancık, Hava Nur Eşmen, Didem Tutuk, Merve Gürbüz, Mustafa Öztürk, Zuhal Çelik, Esra Sönmez, Gözde Kasap

NOTAS DEL NÚMERO Y COLABORADORES

Equipo editorial

Editor GerenteLütfiye Nur Doğancık
PoetaHava Nur Eşmen, Didem Tutuk, Merve Gürbüz, Mustafa Öztürk, Zuhal Çelik, Esra Sönmez, Gözde Kasap
AutorYıldız Aşan, Sema Nur Şahin, Büşra Kızıldemir, Kevser Erdoğan, Sueda Gül Karaman, İlknur Tuğcu, Merve Bozkurt, Merve Doğancık

Yegane - Resumen del número 15

Resumen Inteligente de la Revista
Tamaño del texto
15px

Yegane dergisinin 15. sayısı, Haziran-Temmuz 2026 tarihli yayınıyla, Genel Yayın Yönetmenliğini ve tasarımını üstlenen Melike Demirkaya ile Yazı İşleri Müdürü Lütfiye Nur Ödemiş liderliğinde okuyucuyla buluşuyor. Bu sayı, ağırlıklı olarak Doğu-İslam estetiğinin en köklü görsel ifade biçimlerinden biri olan Osmanlı minyatür sanatını merkeze alıyor. Yıldız Aşan, minyatürde perspektif yoksunluğunun teknik bir yetersizlik değil, ilahi bakış açısını yansıtan bilinçli bir felsefi tercih olduğunu vurgularken; boyaların lapis lazuli, kırmız ve altın varak gibi doğal elementlerden elde ediliş sürecini detaylandırıyor. Lütfiye Nur Ödemiş, Uygurlardan Selçuklulara uzanan tarihsel süreçte ilk saray nakkaşhanesinin kurumsal yapısını inceliyor. Sueda Gül Karaman, klasik dönemin büyük ustası Nakkaş Osman’ın Surname-i Hümayun ve Kıyafetü’l-insaniye eserlerindeki portre üslubunu çözümlüyor. İlknur Hilal Tuğcu ise Özkan Eroğlu’nun felsefi yaklaşımları üzerinden minyatürdeki boşluk ve eleman ilişkisini irdeliyor. Edebi sayfalarında Kevser Erdoğan, "Osmanlı'da Aşk: Minyatürlerin Gizli Dili" başlıklı anlatısıyla çiçeklerin sembolik dili olan lisan-ı ezharı Mehmed ile Dilruba’nın hikayesi üzerinden aktarıyor. Merve Bozkurt, Beyhan Budak’ın "parçalı sevmek" ve Zygmunt Bauman’ın "akışkan modernite" kavramlarıyla modern yalnızlığı sorgularken; Merve Doğancık, Matrakçı Nasuh’un coğrafi ve tarihi dehasını ele alıyor. Şevval Sena Küçük, Rumi ve Bediüzzaman’ın kışır ve lüb metaforlarıyla olayların özüne inmeyi tavsiye ediyor. Büşra Kızıldemir ise "Raftaki Hakikat" yazısında kutsal metinlerin muhafaza edilmesinden ziyade hayata tatbik edilmesi gerekliliğini tartışıyor. Didem Tutuk, Gözde Kasap, Merve Gürbüz, Esra Sönmez, Zuhal Çelik, Mustafa Öztürk ve Hava Nur Eşmen’in şiirleri ise sayının edebi dokusunu tamamlıyor.

Aspectos Destacados

  • Osmanlı minyatür sanatında perspektif felsefesi ve doğal boyaların kimyasal sırları
  • Nakkaş Osman'ın Surname ve Kıyafetü'l-insaniye eserlerindeki klasik portre üslubu
  • Lisan-ı ezhar kavramı üzerinden Osmanlı minyatürlerinde çiçeklerin gizli aşk dili
  • Matrakçı Nasuh'un harita, coğrafya ve insansız kent tasvirlerindeki benzersiz dehası
  • Modern yalnızlık, akışkan modernite ve Beyhan Budak'ın parçalı sevmek yaklaşımı
Este resumen fue generado por inteligencia artificial. Puede visitar la página de detalles de la revista para leer el número completo.

Archivo de la revista

Yegane · Otros números

10 números