Tahassür

“Tahassür dergisinin beşinci sayısı, insanın varoluşsal sancılarını, hafızanın yükünü ve modern yaşamın mekanik rutinlerini edebi bir dille sorguluyor.”

Tahassür dergisi, beşinci sayısında dergi kurucusu ve Genel Yayın Yönetmeni Hasan Alan idaresinde okurların karşısına çıkıyor. Bu sayı, insanın içsel çatışmalarını, varoluşsal krizlerini ve toplumsal hafızanın birey üzerindeki etkilerini merkeze alan metinlerden oluşuyor. Gülnaz Okuyan, Nisyanın Yükselişi başlıklı denemesinde insanın unutkanlık ile isyan arasındaki kökensel bağını incelerken, dünyevi heveslerin ruhsal aidiyeti nasıl tahrip ettiğini sorguluyor. Barış Efe Tükel, Yaşamdan Zevk Alamıyorum adlı metninde yazma eylemini kutsallaştıran genelgeçer anlayışa karşı çıkarak, edebiyatı hayata katlanamayanların sığındığı bir aldatmaca olarak tanımlayan nihilist bir perspektif sunuyor. Seyfullah Yakup Gedikoğlu'nun Hisler başlıklı sürrealist tasvirleri, zamanın ve duyguların zihindeki soyut yansımalarını melankolik bir dille resmediyor. Emre Şahin, tembelliği eylemsizliğin felsefi bir konforu olarak ironik bir biçimde ele alırken; Hasan Alan, Hayat Üzerine Yığılan Yaşamsal Faaliyetler yazısında modern insanın mekanik rutinler arasına sıkışmış yaşama çabasını irdeliyor. Şiir bölümünde ise Servet Ertekinoğlu'nun dünyevi hırsları eleştiren Başka Sebep Arama, Ozan Ebedi ve İhsan Fatih Polat'ın aşkın yıkıcılığını işleyen Deli Gönül, Hüseyin Alan'ın sevgi arayışını anlatan Birazcık ve Hasan Alan'ın Ben Sigara İçmem Ki adlı eserleri, sayının edebi iskeletini tamamlıyor.