Gökgerdan - العدد 6

ملاحظة المحرر

Sevgili dostlar, Sıcak bir sahlepi eldivenli avuçlarımızla sararken rüzgar çatılarımızın kapısına vuruyor. Karların yükünü taşımak ağaçların dallarına ve çiçeklerin boyunlarına ağır geliyor. Bizler de yükümüzü olduğu gibi kabul edip onu taşımaya razı gelecek miyiz? Toprağın kalbinde ve evlerimizin köşesinde ateş kaynamaya devam ediyor. Her şey bedelleriyle ve kazanımlarıyla birlikte geliyor. Bahar ve kıyamet gelip çattığında, tohumlar çatladığında ve amel defterleri açıldığında bizler neleri inşa etmiş olmayı istiyorsak şimdi bu kış vakti ona kar gibi temizce niyet ediyoruz. Cemil Meriç dergiler için “Bir neslin vasiyetnamesidir.” der. Henüz yaşarken umut eder ve yine yaşarken dile getirebiliriz. Dergiler ve harf harf dizilmiş bütün söylemler, daha güzel olacağına inandığımız bir geleceğe açık mektuplardır. Şimdi vakit kış, bizler geleceği bir bahar olarak addediyoruz. Güzel bir söz de böyledir İlahi öğüdüyle çiçeklenip açacak güzel tohumları, toprağa kıyamet kopmadan elimizde kalan son fidanlarmış gibi dikmeyi seçiyoruz. Bu sayımızda da sizleri bir gül bahçesinde, karşılıklı ipek minderlerde hasbihal etmeye davet ediyoruz. Daha doğrusu, bunu umuyoruz. İnsan umduğundan ibaret değil midir?