Altı Çizili

Altı Çizili dergisinin Ağustos 2026 tarihli 14. sayısı, genel yayın yönetmenliğini, editörlüğünü ve tasarımını üstlenen Fatma Şanlı'nın editoryal liderliğinde okurla buluşuyor. Bu sayıda, modern dünyanın getirdiği bireysel ve toplumsal aşınmalar, insan ilişkilerindeki nezaket, anlayış ve aidiyet kavramları çerçevesinde derinlemesine çözümleniyor. Fatma Şanlı, 'Anlaşılamayanlar' başlıklı yazısında, modern insanın zayıf görünmeme çabasıyla yaralarını gizlemek zorunda kalışını ve bu durumun yarattığı robotlaşma tehlikesini irdelerken, empati kavramının bir kelimeden çok daha fazlası olduğunu hatırlatıyor. Gülnaz Okuyan, 'Mihenk Taşı' makalesinde, apartman komşuluğundan alışveriş alışkanlıklarına kadar uzanan yabancılaşmayı ve okullarda yükselen akran zorbalığını ele alarak, nezaketin ahlaki bir değer olarak yeniden kazanılması gerektiğini savunuyor. Davut Elçin, 'Ait Olma, Ait Kıl!' başlıklı çalışmasında, aidiyetin pasif bir kabullenişten ziyade aktif bir varoluş mücadelesi olduğunu Voltaire’in felsefi öğretileriyle temellendiriyor. Aybike Kazak ise 'Ruhun İnceliği' yazısında, nezaketi bir zayıflık değil, 'insanın kalbine basmadan yürüyebilme sanatı' olarak tanımlayarak empati zemininde yükselen bir zarafet portresi çiziyor. Ozan Ebedi, 'Gönül Dili' adlı öyküsel anlatısında şehir hengamesinden kaçan İhsan karakterinin bir çay ocağında bulduğu sükuneti ve kaleme aldığı hece veznindeki şiiri aktarıyor. Pınar Akyüz Atmaca, 'İnsanlığa Yakışan Salgın: Nezaket ve Anlayış' başlıklı incelemesinde, eski TRT yayınlarındaki zarif üslubu hatırlatarak toplumsal bencilleşmeye karşı sınırları çizilmiş, sağlıklı bir empati modelinin sınırlarını tartışıyor. Son olarak Şule Demir, 'Emirgan’da Bahar' yazısında, doğanın uyanışını, insan gözlemlerini ve Haydar Ergülen'in şiir üzerine düşüncelerini kişisel bir anlatıyla birleştiriyor.