Sakura

Sakura dergisinin Aralık yayın tarihli 11. sayısı, güz mevsiminin getirdiği hüzün, veda ve dönüşüm temalarını edebiyat, müzik ve görsel sanatların imkanlarıyla masaya yatırıyor. Sayıda yer alan edebi metinler, sonbaharın melankolik atmosferini bireysel ve toplumsal hafıza üzerinden sorguluyor. Mihriban Cesur'un 'Güz Seremonisi' ve Dilara Çağlar'ın 'Yaprak Yorgan' şiirleriyle açılan sayı, Derya Yağmur'un 'Güz ve Sakura' başlıklı denemesiyle direnç ve sabır kavramlarını estetik bir düzleme taşıyor. Mehmet Ümit Kılınç, Sibel Kaya, Cemal Karsavan ve Zeynep Yardımcı'nın şiirsel üretimleri, doğanın döngüselliğini ve insanın içsel yalnızlığını somut imgelerle işliyor. Sayının dikkat çeken söyleşilerinden ilkinde Dr. Derya Sahil Eroğlu, geleneksel meşk yöntemini modern ses eğitimiyle birleştirme pratiklerini aktarırken Alâeddin Yavaşça ve Selahattin İçli gibi ustaların mirasına değiniyor ve yapay zekanın müzikteki sınırlarını tartışıyor. Grafik tasarımcı ve müzisyen Adle Aykut ile yapılan röportajda, Sisters Music Chain topluluğu ve 'Küçücük Bir Hayat' sosyal farkındalık projesi ele alınıyor. Dicle Doğala'nın 'Veda' adlı öyküsü, Eskişehir ve Balıkesir hattında bir annenin kaybı üzerinden gelişen sarsıcı bir yüzleşmeyi anlatırken, Emine Büşra Bal 'Güzümüzdeki Hüzün' yazısıyla dostluğun ve kaybın ağırlığını irdeliyor. Bağımsız müzisyen Begüm Dilbaz, rap sanatçısı Özgür Özzeytin (İmpala) ve çizer-yazar Uğur Günel ile gerçekleştirilen kapsamlı röportajlar, sayının entelektüel omurgasını güçlendiriyor. Dr. Osman Akçay'ın Nazır Çiftçi'ye ithaf ettiği 'Dalından Koparıldıktan Sonra Son Kiraz' şiiri ve Hüsnanur Erol'un 'Güz Senin Rengin' eseriyle sonbaharın estetik sınırları tamamlanıyor.