Mim

Mim dergisinin Sonbahar 2025 tarihli 7. sayısı, genel yayın yönetmenliğini ve editörlüğünü Esma Güç Çınar’ın üstlendiği, grafik tasarımında Demet Böyük, çizimlerinde ise Emine Yıldırım imzası taşıyan edebi ve fikri bir durak olarak okur karşısına çıkıyor. Bu sayıda, modern yaşamın getirdiği gürültünün aksine, sessizliğin ve içe dönüşün gücü somut edebi metinler üzerinden inceleniyor. Rıdvan Sercan, "İlahi Aşk" adlı şiirinde tasavvufi bir dille Yaradan’a duyulan aşkın derinliğini ve beşeri dertlerin bu aşkla şifalanışını işliyor. Pakize Güvenç, "Ey Kalbin Evlatları" başlıklı yazısında sosyal hizmet kavramını Yunus Emre ve Niyazi Mısrî gibi sufilerin öğretileriyle harmanlarken, T. S. Eliot ve Paul Celan gibi modern şairlerin yalnızlık temalarıyla köprü kuruyor; yazar aynı zamanda "Medîne-i Münevvere" metninde Ravza’nın sessiz asaletini ve teslimiyet duygusunu irdeliyor. Zümrüd-ü Sabah, "Kalbin Seyri" şiirinde gurbetteki ruhun vuslat arayışını aktarırken, "Anne, Sana Bir Şey Anlatamadım" başlıklı sarsıcı iç döküşünde temizlik takıntısı, duygusal mesafe ve çocukluk kırgınlıklarını Oğuz Atay’ın "İnsan annesini affetmek zorunda kalmamalı" sözü ekseninde temellendiriyor. Esma Güç Çınar, "Hatırlatma Departmanı" adlı denemesinde modern insanın başkalarının sorumluluklarını üstlenerek "düşünme yükü taşıyıcısı" haline gelmesini ve zihinsel tükenişi sosyolojik bir yaklaşımla ele alıyor. Dilara Güçlü, "Bazen Durmak Bile Bir İlerleyiştir" yazısıyla durmanın ve yavaşlamanın pasif bir eylem değil, aksine içsel bir büyüme ve güç toplama evresi olduğunu savunuyor. Ezgi Cankur ise "Cinayet" şiirinde güvenin, sevginin ve evliliğin yitirilişini sert ve gerçekçi imgelerle sorguluyor. Mim, her bir satırında insan ruhunun derinliklerine inen somut tahlilleriyle dikkat çekiyor.