Altı Çizili

Altı Çizili dergisinin Haziran 2026 tarihli 12. sayısı, yayın hayatının birinci yılını doldurmanın getirdiği olgunlukla okuyucunun karşısına çıkıyor. Genel yayın yönetmenliğini, editörlüğünü ve tasarımını Fatma Şanlı’nın üstlendiği bu özel sayı, geride kalan bir yılın edebi birikimini yansıtan tematik bir seçki niteliği taşıyor. Sayıda yer alan şiir ve denemeler; bireyin içsel hesaplaşmalarını, kentsel yabancılaşmayı, toplumsal dönüşümü ve geçmişe duyulan melankolik özlemi estetik bir dille masaya yatırıyor. Fatma Şanlı’nın 'Büyümüş' adlı şiiriyle açılan sayı, zamanın akışını ve bireysel dönüşümü simgelerken, yazarın 'Küçüğüm, Küçüklüğüm' başlıklı denemesi ise Sezen Aksu ezgileri referansıyla çocuklukla vedalaşmanın ve yetişkinliğe geçişin sancılı sürecini irdeliyor. Ahmet Yılmaz Tuncer, 'Gölgeler' şiirinde zamanın ihanetini ve aşkın geçiciliğini sorgularken; Ozan Ebedi, 'Yuttun Ah!' adlı eseriyle klasik halk şiiri esintileri taşıyan sitemkâr bir üslupla okuyucuya ulaşıyor. Kentleşmenin insan ruhunda açtığı yaralar, Aybike Kazak’ın 'Betonların Üzerindeki Gökyüzü' başlıklı metninde somutlaşarak, telefon ışıklarının gölgesinde kalan yıldızları ve beton yığınları arasında sıkışan insanı tasvir ediyor. Nilgün Kurnaz, 'Ben Kimim?' şiirinde varoluşsal bir kimlik arayışına yönelirken; Cemal Karsavran, 'Yüreğim Delişmen' eseriyle Anadolu’nun terk edilmiş köylerini, kuruyan çeşmelerini ve ıssızlaşan yaylalarını hüzünlü bir gerçekçilikle resmediyor. Beyza Bozo’nun 'Soru İşaretlerinden Duvarlar' şiiri, insanlar arasındaki iletişim engellerini ve iç sesin susturuluşunu sorgularken; Gülnaz Okuyan, 'Tuğladan Duvara' denemesinde yalnızlığı ve kalabalıklar içindeki monologları felsefi bir derinlikle ele alıyor. Bilge Işıl ise 'İnsanın Bazen Hali' başlıklı yazısıyla hayatın yıkıcı rüzgarlarına karşı ayakta kalma mücadelesini ve insanın kendi yolunu aydınlatma gücünü vurguluyor.