Yegane

“Osmanlı nakkaşhanelerinin gizemli dünyasından modern insanın yalnızlık çıkmazına uzanan entelektüel bir keşif yolculuğu.”

Yegane dergisinin 15. sayısı, Haziran-Temmuz 2026 tarihli yayınıyla, Genel Yayın Yönetmenliğini ve tasarımını üstlenen Melike Demirkaya ile Yazı İşleri Müdürü Lütfiye Nur Ödemiş liderliğinde okuyucuyla buluşuyor. Bu sayı, ağırlıklı olarak Doğu-İslam estetiğinin en köklü görsel ifade biçimlerinden biri olan Osmanlı minyatür sanatını merkeze alıyor. Yıldız Aşan, minyatürde perspektif yoksunluğunun teknik bir yetersizlik değil, ilahi bakış açısını yansıtan bilinçli bir felsefi tercih olduğunu vurgularken; boyaların lapis lazuli, kırmız ve altın varak gibi doğal elementlerden elde ediliş sürecini detaylandırıyor. Lütfiye Nur Ödemiş, Uygurlardan Selçuklulara uzanan tarihsel süreçte ilk saray nakkaşhanesinin kurumsal yapısını inceliyor. Sueda Gül Karaman, klasik dönemin büyük ustası Nakkaş Osman’ın Surname-i Hümayun ve Kıyafetü’l-insaniye eserlerindeki portre üslubunu çözümlüyor. İlknur Hilal Tuğcu ise Özkan Eroğlu’nun felsefi yaklaşımları üzerinden minyatürdeki boşluk ve eleman ilişkisini irdeliyor. Edebi sayfalarında Kevser Erdoğan, "Osmanlı'da Aşk: Minyatürlerin Gizli Dili" başlıklı anlatısıyla çiçeklerin sembolik dili olan lisan-ı ezharı Mehmed ile Dilruba’nın hikayesi üzerinden aktarıyor. Merve Bozkurt, Beyhan Budak’ın "parçalı sevmek" ve Zygmunt Bauman’ın "akışkan modernite" kavramlarıyla modern yalnızlığı sorgularken; Merve Doğancık, Matrakçı Nasuh’un coğrafi ve tarihi dehasını ele alıyor. Şevval Sena Küçük, Rumi ve Bediüzzaman’ın kışır ve lüb metaforlarıyla olayların özüne inmeyi tavsiye ediyor. Büşra Kızıldemir ise "Raftaki Hakikat" yazısında kutsal metinlerin muhafaza edilmesinden ziyade hayata tatbik edilmesi gerekliliğini tartışıyor. Didem Tutuk, Gözde Kasap, Merve Gürbüz, Esra Sönmez, Zuhal Çelik, Mustafa Öztürk ve Hava Nur Eşmen’in şiirleri ise sayının edebi dokusunu tamamlıyor.