Esved

Yavaşla, bu dünyadan bir kez geçeceksin" hatırlatması Kemal Sayar'ın Yavaşla kitabı kapağında gözümüze ilişir. Güzel anları yavaşlatmak isteriz hep, kötü anları ise bir an önce hızlandırmak... Peki, neye göre ayıracağız neyi hızlandırıp yavaşlatacağımızı? Şunu da sormak lazım: Zaman’ı yavaşlatmak ya da hızlandırmak gerçekten bizim elimizde midir? Hayattan geçerken içinde kaybolmak istediğimiz anları esnetmek belki elimizde değil ama o anda durmak bizim elimizde. An’ı durdurmak imkansızken an’da durmak, adımları kesmek kadar kolay çoğu zaman. Hayatı uzun bir yola, bir gidişe benzetecek olursak; durmayı isteyeceğimiz manzaralar, duygularımızın adeta taştığı anlar, sığınma ihtiyaçları ve küçük mutluluklar doludur yol üstünde. Durma ihtiyacı tıpkı yavaşlamak gibi bazen kontrol edilebilir ama çoğunlukla planlanamaz. Beklenmedik anlarda durmak gerekirse şayet, imdadımıza yetişecektir şehrin bankları. Yaptığımız bir nesneye fazla anlam yüklemek de değil, hayat akışında yavaşlamanın yeterince zor olması ve üstüne durmayı tercih ettiğimiz anları bir bankta sıradanlaştırmak hatasıdır. İnsanın bir banka ihtiyaç duyması, boş bir bank aramasından daha nadir yaşanır. Çoğu zaman klasik bir hayat koşusunda birini, bir otobüsü yahut metroyu beklerken ya da bedenimizi dinlendirmek için tercih ettiğimiz banklar aslında hayat yolculuğunun sahici bir şekilde anı durdurucularıdır. Esved sayfalarında gezinirken her biri ayrı konumlanmış, farklı hikayelere şahitlik etmiş bankların sesinde kendi yolculuğunuza soluk bulmanızı ümit ederiz.