Nanoscientia - العدد 2

Nanoscientia dergisinin ikinci sayısı, nanoteknoloji, yapay zekâ ve teorik fiziğin kesişim noktalarını akademik bir derinlikle masaya yatırıyor. Genel yayın yönetmenliğini Keziban Topal’ın, editörlüğünü ise R. Yaren Yiğit’in üstlendiği bu sayıda, modern bilimin en dinamik tartışma alanları somut makaleler üzerinden inceleniyor. Sayının merkezinde yer alan Doç. Dr. Yıldıray Sipahi söyleşisi, yapay zekânın İslam hukuku çerçevesindeki konumunu 'dijital amel' kavramı üzerinden tartışmaya açarak yapay zekâya hukuki sorumluluk yüklenmesinin yaratacağı sarsıntıları irdeliyor. Fizik dünyasının sınırlarını zorlayan Elmas İrem Karaduman, 'Sicim Teorisi' başlıklı yazısında kuantum mekaniği ile genel göreliliği birleştiren M-Kuramı ve Planck uzunluğu gibi mikro evren parametrelerini ele alırken; Münevver Çukurova ise John Hopfield ve Geoffrey Hinton’ın yapay sinir ağları üzerine gerçekleştirdikleri ve kendilerine 2024 Nobel Fizik Ödülü’nü kazandıran devrimsel çalışmaları analiz ediyor. Teknolojinin felsefi boyutlarını birleştiren Perihan Bacaksız, 'Bilimde Üretkenlik Minimalizm ve Yapay Zekâ' makalesinde Ockham’ın usturası ilkesini ve 'Zima Mavisi' animasyonunu referans göstererek sadeliğin bilimsel süreçlerdeki işlevselliğini sorguluyor. Finansal teknolojilerdeki dönüşümü Serkan Kaya, nano malzemelerin maliyet düşürücü etkileri üzerinden aktarırken; Aslı Çüçen ise yapı sektöründe nano-silika, titanyum dioksit, karbon nanotüpler ve grafen kullanımının binaların mukavemeti ve enerji verimliliği üzerindeki somut etkilerini teknik verilerle sunuyor. Mustafa Beydilli’nin 'Eğitim ve Bilim Etiği' makalesi ile Keziban Topal’ın yapay zekâ modeli geliştirme aşamalarını adım adım formüle ettiği teknik rehber, sayının metodolojik gücünü tamamlıyor. Son olarak, Emine Büşra Aygün söyleşisi, T3 Vakfı ve TEKNOFEST'in milli teknoloji hamlesindeki rolünü Burdur ölçeğindeki somut projelerle ortaya koyuyor.